Ingezonden: ‘Waarom zou je dat eigenlijk doen?’

Op 18 maart zijn de gemeenteraadsverkiezingen. Zelf sta ik dit keer op de kandidatenlijst van GBW, op nummer 5. Dat betekent dat er een kans bestaat dat ik daadwerkelijk in de gemeenteraad kom. Dat levert in mijn omgeving regelmatig dezelfde vraag op: waarom zou je dat eigenlijk doen? Die vraag heb ik mezelf ook gesteld, meerdere keren zelfs.

Want eerlijk is eerlijk: het kost tijd, er zal kritiek komen, je kunt het nooit voor iedereen goed doen en er zijn altijd mensen die iets van je vinden. Welkom in de echte wereld, dat hoort er allemaal bij. Tegelijk zijn het wel de dingen waar je over nadenkt voordat je besluit om je naam op een kandidatenlijst te laten zetten. Toch heb ik besloten om het wel te doen. In de afgelopen jaren had ik al af en toe contact met mensen binnen GBW. Door wat andere vrijwillige taken die ik had, was er op die momenten nog geen mogelijkheid om iets te gaan doen. Toen de vraag wat recenter weer kwam of ik op de lijst wilde staan, en dan ook nog op een plek waar het risico bestaat dat je gekozen wordt, ben ik daar serieus over na gaan denken. Want als je het doet, moet je het ook goed willen doen. Uiteindelijk heb ik besloten dat dit een mooie manier is om niet alleen een mening te hebben, maar ook mee te helpen zoeken naar oplossingen.

Dat betekent ook dat je je moet verdiepen in onderwerpen waar je misschien nog nooit eerder over hebt nagedacht. Dingen die je zelf misschien niet direct raken, maar die voor andere inwoners juist belangrijk zijn. Juist dan is het belangrijk om goed te luisteren en verschillende belangen bij elkaar te brengen.

Wat voor mij belangrijk is, is dat iedereen in Woudenberg, en zeker ook onze jeugd,  dezelfde kansen krijgt die ik zelf heb gehad. Ik wens iedereen toe dat hij of zij hetzelfde gevoel bij Woudenberg heeft als ik heb. Ik ben hier opgegroeid, heb hier mijn vrienden leren kennen, mijn sociale kring opgebouwd en mijn kinderen opgevoed. Dat heeft mij een gevoel van verbondenheid en trots op Woudenberg gegeven. Het gevoel van thuiskomen als je na een vakantie weer het dorp in rijdt. Datzelfde gevoel en diezelfde trots gun ik iedereen die hier woont of opgroeit. Dat zullen we samen moeten doen. De één zal daar misschien wat meer tijd of energie in steken dan de ander, maar dat is helemaal prima. Ik hoop dat Woudenberg een dorp blijft waar ruimte is om elkaar te ontmoeten. Dat kan bij de sportclub zijn, bij een vereniging, maar net zo goed in de kroeg, in een restaurant of ergens anders in het dorp. Plekken waar mensen elkaar tegenkomen, waar vriendschappen ontstaan en waar het levendig en gezellig is. Plekken waar je onderdeel wordt van het dorp. Dat is mijn Woudenberg.

Ik begon dit stuk met de vraag: waarom zou je dat eigenlijk doen? Het antwoord daarop is voor mij eenvoudig. Omdat ik het belangrijk vind dat Woudenberg een dorp blijft waar mensen zich thuis voelen, waar ruimte is om elkaar te ontmoeten en waar ook de jeugd dezelfde kansen krijgt als de generaties daarvoor.

Daarom heb ik besloten om op de lijst te gaan staan. Niet omdat ik denk dat ik overal het antwoord op heb. Dit stuk is dan ook niet zozeer een oproep om op mij te stemmen. Dat mag iedereen namelijk echt helemaal zelf weten. Ik wil er alleen mijn beweegredenen mee duidelijk maken. Ik ben trots op Woudenberg. Trots op de verenigingen en de plekken waar we elkaar ontmoeten. Mijn oproep is vooral dat meer mensen datzelfde gevoel hebben. Dat we betrokken en verbonden blijven bij ons dorp.

Menno de Man, GemeenteBelangen Woudenberg