Björn de Jong, raadslid GemeenteBelangen Woudenberg: ‘Wie goed doet, goed ontmoet’

Afgelopen zomer was als inwoner, maar ook zeker als raadslid toch wel een spannende periode. Want vlak voor het reces kregen wij te horen dat men voornemens was om de mogelijkheden te onderzoeken om in Woudenberg een tijdelijke spoednoodopvang te realiseren. Dit zijn van die onderwerpen waar het als raadslid toch wel een beetje spannend kan worden.

Want bij dit soort besluiten loopt er van alles door elkaar. Je eigen overtuigingen, de zorgen die je hoort van inwoners, gesprekken met mensen die vinden dat we vooral moeten helpen en gesprekken met mensen die juist twijfels hebben. En ondertussen moet je als gemeenteraad een afweging maken. Wat vind je zelf? Wat leeft er in het dorp? Wat is uiteindelijk het beste om te doen? Dat is verdomd lastig kan ik u vertellen.

Tijdens de discussies moest ik regelmatig terugdenken aan mijn jeugd. Bij ons naast kwamen destijds vier tijdelijke woningen voor Bosnische vluchtelingen. Ook toen stonden buurt en dorp bepaald niet direct te juichen. Er waren zorgen, vragen en soms ook spanning. Wat gaat dit betekenen voor de buurt? Gaat dit wel goed? Past dit wel in Woudenberg?

Van huis uit heb ik altijd meegekregen dat je probeert om te kijken naar mensen die het minder hebben getroffen dan jijzelf. Dat klinkt misschien wat idealistisch, maar ik vind het een mooie, wellicht ook normale basishouding. De deur stond open. Mensen werden uitgenodigd voor een barbecue. We namen hen mee naar mooie plekken in de omgeving. Maar andersom gebeurde precies hetzelfde. We schoven regelmatig aan om kennis te maken met de Bosnische specialiteiten, hoorden verhalen over hun leven en leerden een cultuur kennen waar we anders nooit mee in aanraking waren gekomen. Jaren later waren er nog steeds contacten. Er kwamen uitnodigingen voor verjaardagen en zelfs bruiloften.

Waarom ik dat vertel? Het laat zien dat de manier waarop je jezelf opstelt veel effect heeft op hoe men op jou reageert. Die gedachte kwam deze zomer regelmatig terug. Want ook in Woudenberg zag ik afgelopen zomer min of meer hetzelfde gebeuren. Ik zag vrijwilligers die zich inzetten, verenigingen die activiteiten organiseerden, kerken die hun deuren openden en inwoners die een praatje maakten met mensen die hier tijdelijk verbleven.

Dat betekent niet dat alle zorgen die vooraf leefden onterecht waren. Die zorgen waren er en die mochten er ook zijn. Juist daarom was dit dossier zo ingewikkeld. Het zou te makkelijk zijn om achteraf te doen alsof iedereen het met elkaar eens was. Maar soms moet je ook gewoon kijken naar wat er daadwerkelijk gebeurt. En als ik terugkijk op afgelopen zomer, dan zie ik vooral dat veel mensen in ons dorp bereid waren om elkaar te ontmoeten en te helpen. Je hoeft het daarvoor niet overal over eens te zijn. Je hoeft zelfs niet hetzelfde te denken. Maar een gesprek aangaan, een activiteit organiseren of simpelweg interesse tonen kan soms meer betekenen dan we vooraf denken. Daar moest ik regelmatig denken aan dat oude gezegde: wie goed doet, goed ontmoet. Niet omdat je daar iets voor terug verwacht. Maar omdat je vaak pas echt weet wie iemand is wanneer je elkaar ontmoet. Misschien is dat wel wat ik van deze zomer meeneem. Achter alle standpunten, discussies en zorgen zitten uiteindelijk gewoon mensen.

Björn de Jong, raadslid GemeenteBelangen Woudenberg (GBW)