Jubileum van de dierenambulance
29 september 2009 om 00:00 NieuwsDe ambulance staat dag en nacht klaar, 365 dagen per jaar. Vrijwilligers moeten een minimaal aantal dagen in het werk kunnen steken. Anders kunnen ze niet meedoen. ,,Je moet ook direct in actie kunnen komen’’, zegt Susan Weinmann, die de redactie van de brochure van de Dierenambulance deed. ,,Ik heb lang meegereden. Toen kreeg ik een dochter en kon ik niet zo maar overdag weg. Nu doe ik werk in de organisatie. Het blijft toch trekken, de dierenambulance zit in je bloed.’’
De Dierenambulance krijgt geen subsidie van het rijk. Ook de gemeenten waar ze rijden geven geen geld. ,,We zijn helemaal afhankelijk van giften, donaties en sponsors’’, vertelt Bakker.
De huidige bus kregen ze van een sponsor. ,,Esso Voskuilen is onze sponsor voor de benzine. Geweldig wat zij voor ons doen. Ook de jubileumreceptie wordt gesponsord’’, aldus Vreezen. ,,Zonder deze steun zouden we het niet redden.’’
De mensen die op de Dierenambulance rijden, houden van dieren. Dat is natuurlijk duidelijk. ,,We doen het ook voor de gezelligheid en de saamhorigheid. We hebben een hechte groep. Soms zijn er wel een paar strubbelingen, maar die worden uitgesproken en dan zijn ze ook uit de wereld’’, legt Bakker uit.
Tijdens hun diensten komen de mensen in afwisselende situaties terecht. ,,Soms moeten we op de snelweg werken. Dan raast het verkeer langs je heen. Dat vond ik eng’’, zegt Weinmann. Ze zijn het er wel over eens dat de hulp van andere diensten zoals de politie, de brandweer en de dierenpraktijk in Woudenberg fantastisch is. ,,Alles verloopt in goede harmonie. Ze helpen ons altijd’’, vertelt Vreezen.
Bijzondere herinneringen hebben ze genoeg. ,,Een keer kregen we een telefoontje dat een ree aangereden was. Dit speelt al een tijd geleden. Nu mogen we de reeën niet meer helpen’’, aldus Weinmann. ,,We kwamen op de plek van het ongeluk. Daar lag het dier. Ze was in verwachting en moest geholpen worden. Toen hebben we haar naar de dierenarts gebracht, Bij de bevalling moesten we helpen. Dat was heel spannend.’’
Agressieve honden zijn de lastigste dieren voor de medewerkers. ,,Die moet je echt niet in je eentje proberen te vangen’’, zegt Bakker. Ze hebben onlangs een trucje geleerd om zulke dieren met minder gevaar te vangen. ,,Ze hangen weleens in je mouw. We zijn voorzichtig, maar dit is toch niet te vermijden.’’
In de loop van de jaren is het draagvlak voor de Dierenambulance groter geworden. ,,In het begin kregen we nog weleens nare opmerkingen. Vooral in het buitengebied vond men een ambulance voor dieren maar vreemd. Nu worden we steeds vaker gebeld’’, vertelt Vreezen.
,,Sommige mensen aarzelen om ons te bellen. Ze denken dat ze dan een rekening van ons krijgen. We rekenen twintig euro per rit. Dat is echter een misverstand. De eigenaar van het dier krijgt de rekening. Voor vogels rijden we dus altijd gratis, want die hebben geen eigenaar. Soms merken we dat mensen ons niet bellen vanwege de kosten. Dat is dus niet nodig’’, aldus Bakker.
De Dierenambulance is aan het sparen voor een nieuwe bus. ,,We hebben nog wel geld. We hebben een goede penningmeester. Daar hebben we geluk mee. We hebben een halve bus bij elkaar. De huidige bus is nog niet afgeschreven. We hebben dus tijd. We hopen dat mensen ons financieel willen helpen’’, zegt Vreezen.
