‘Onze Ricky’ is zelfs in Japan bekend

WOUDENBERG - De oplage van World Soccer Digest, het Japanse voetbaltijdschrift dat zich richt op de grote voetbalcompetities ter wereld, en op hun sterren, is vele malen groter dan dat van bijvoorbeeld het Nederlandse Voetbal International. De honderdduizenden lezers van World Soccer Digest maakten vorige maand voor het eerst kennis met Ricky van Wolfswinkel. Het 19-jarige talent uit Woudenberg werd in het Japanse magazine in woord en beeld opgevoerd als een van de vijf meest gewilde jonge aanvallers in de eredivisie.

door Hans Vos

World Soccer Digest, dat twee keer per maand verschijnt, was in het land van de Rijzende Zon nog niet verspreid onder de trouwe abonnees, of Van Wolfswinkel werd als de nieuwe spits van FC Utrecht gepresenteerd. Zo kreeg ik, als medewerker Nederland van dit in het wereldvoetbal gespecialiseerde blad, eer van mijn werk.

Al had ik de naam mis van de club waarmee Vitesse uiteindelijk goede zaken deed. Zelf had ik verwacht dat Van Wolfswinkel een directe stap naar de Nederlandse top zou zetten. Naar AZ of naar Ajax, zo maakte ik de Japanse voetballiefhebbers duidelijk in het ‘scoutingsrapport’ dat ik over de jonge, technische begaafde Woudenberger opstelde.

In totaal had ik vijf gewilde aanvallers van de eredivisie in mijn bijdrage aan World Soccer Digest gepresenteerd. Behalve Ricky vanWolfswinkel waren dat Luis Suarez (Ajax), Mounir El Hamdaoui (AZ), Marcus Berg (FC Groningen) en Marko Arnoutiovic (FC Twente). Ik had, als voetbalmedewerker van De Woudenberger, niet kunnen bevroeden dat ‘onze’ Ricky officieel de eerste getransfereerde speler zou zijn.

Dat eredivisiespelers in Japan aardig bekend zijn, mag op het allereerste gezicht een vreemde gewaarwording zijn. Dat zal het zeker voor Ricky van Wolfswinkel persoonlijk zijn. Maar de Nederlandse eredivisie wordt in het Keizerrijk beschouwd als een van de zes Europese topcompetities, na de Premier League (Engeland), Serie A (Italie), Liga Espanola (Spanje), Bundesliga (Duitsland) en Ligue 1 (Frankrijk).

Wedstrijden uit de eredivisie horen wekelijks tot het ‘live-aanbod’ van een van de vele Japanse televisie-kanalen die zich op sport richten, op voetbal in het bijzonder. Ricky van Wolfswinkel in het shirt van Vitesse – en na de zomerstop in dat van FC Utrecht – beweegt gedurende het seizoen een aantal malen rechtstreeks of niet over de televisieschermen in miljoenensteden als Tokyo, Yokohama, Osaka, Kobe en Hiroshima. Bij de Japanse voetballiefhebbers thuis dan wel in een van de ontelbare voetbalcafés of voetbalshops.

Het is niet ondenkbaar dat het shirt van Vitesse van Ricky in een van de vele goed bezochte mondiale voebalcadeauwinkels in de Japanse metropolen te koop hangt. Of al een aantal malen is verkocht. De merchandising van voetbalprullaria viert in Japan hoogtij. Ik kan er, als regelmatige bezoeker van dit voetbalmaffe land, geen genoeg van krijgen. Zodra ik in Japan ben voor een aantal weken, dan huppel ik van de Manchester United-shop naar de Real Madrid-shop of naar nog grotere shops die het aanbod niet tot een Europese supermacht beperken. De eerstvolgende keer ga ik in Osaka of Tokyo op Ricky-jacht. Naar het shirt van FC Utrecht met zijn naam en rugnummer.