Ingezonden: dankbetuiging van Olena uit Oekraïne aan Woudenberg

Mijn naam is Olena. Ik ben Oekraïens en ik woon sinds 23 maart 2022 in Woudenberg. Ik wilde deze brief al lang schrijven om mijn verhaal te delen en dankwoorden te schrijven.

In Oekraïne heb ik een moeder, een zoon en een schoondochter, een dochter en een schoonzoon. Mijn schoonzoon is helaas gestorven in de oorlog op 29 december 2022 bij Bakhmut. Hij was nog maar 23 jaar oud en een half jaar getrouwd met mijn dochter. Mijn man vecht ook nog alle dagen in de oorlog en verdedigd ons land waardig. 

De dagelijkse geluiden van sirenes, griezelig nieuws op de tv en raketten die over mijn huis vliegen zorgen ervoor dat ik naar Europa wil. Mijn moeder is gepensioneerd, ze kon het huishouden en de huisdieren niet achterlaten, mijn zoon werkt als programmeur voor de strijdkrachten van Oekraïne, mijn dochter wilde niet vertrekken om haar man te steunen dus ging ik alleen.

Ik ontmoet voor het eerst een man uit Nederland, Ben, een vriendelijk, oprecht, vol energieke man. Zijn hart stroomde over van vriendelijkheid, gevoelig om het lot van anderen te willen helpen. Martin en Mariska werden mijn gastgezin. Ze waren vriendelijk en een belangrijke steun voor mij en voorzagen mij in wat ik nodig had. Mevrouw Adri kwam daar ook een gevoelig en aardig persoon met een groot hart. Deze familie gaf mijn vertrouwen en kracht om door te gaan, en ik leerde wat Nederlandse woordjes. 

Toen ontmoette ik een geweldige gevoelige, vriendelijk en oprechte vrouw, Irene en haar man Bas. Irene organiseerde samen met Ben één team de vestiging van Oekraïners. Er is enige tijd verstreken en ik begrijp dat ik op zoek moet naar een baan, ik moet mijn gezin helpen overleven en ik kan niet afhankelijk zijn van de steun van de Nederlandse staat.

Eén van de redenen om een baan te zoeken is het leren van de Nederlandse taal. Maar hoe kan je de taal in je eentje leren, als je gedachten voortdurend in beslag worden genomen door zorgen om je familieleden, om je man en schoonzoon, die op het slagveld staan om Oekraïne, dat lijdt onder de oorlog.

Ik ontmoet Ronald en Alice, een geweldige familie, vol vriendelijkheid en energie, geduldig en met veel ideeën. Zij boden mij en andere Oekraïners aan om de Nederlandse taal te leren en het leverde resultaat op. Wij maakten kennis met de cultuur, vakantiegewoonten en andere gewoonten van Nederland. 

Ik wil nog een inwoner van Woudenberg noemen: Jack. Hij staat altijd klaar om te helpen, iemand die geïnteresseerd en bezorgd is over de problemen van mijn familie, en hij steunt het Oekraïense volk. Ook wil ik de medewerkers van de gemeente noemen, mensen met een open ziel en een goed hart, geduldig met de problemen van anderen, die proberen een goede sfeer en gezelligheid in huizen te creëren.

Ik zal al het goede dat het Nederlandse volk voor mij gedaan heeft nooit vergeten. Ik kan mijn dankbaarheid en waardering niet in woorden uitdrukken. Ik zal het altijd herinneren!

Prettige kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar. 

Met vriendelijke groet, Olena Ukrainka