Koffieochtend voor mantelzorgers in het Cultuurhuis: ‘Er met anderen over praten helpt’

WOUDENBERG Steunpunt Mantelzorg verzorgde vrijdag in het Cultuurhuis Woudenberg een koffieochtend voor mantelzorgers. In een ongedwongen sfeer konden zij elkaar ontmoeten om ervaringen uit te wisselen. Voor vragen konden ze terecht bij steunpuntcoördinator Jacqueline Schrauwen van De Kleine Schans.

De twee uur durende koffieochtend begon rustig, maar gaandeweg druppelden steeds meer mantelzorgers binnen. Sommigen kwamen voor een uurtje, anderen bleven van begin tot eind. Met een kopje koffie en een gebakje erbij, was er een ontspannen sfeer om met elkaar een gesprek aan te gaan of om vragen te stellen.

Het woord mantelzorger ligt een beetje gevoelig, zegt Schrauwen. ,,Ik ben ook mantelzorger, voor mijn ouders, maar dat woord vind ik niet bij me passen. Ik help mijn vader en moeder, maar zie dit meer als een dochter die uit liefde voor hen zorgt.’’ Ze vertelt dat mensen zich ook minder snel mantelzorger willen noemen, omdat ,,je dan toch een label opgeplakt krijgt, terwijl je vaak als vanzelfsprekend voor een geliefde zorgt’’. 

Een van de aanwezige mantelzorgers, die liever anoniem wil blijven, haakt daarbij aan. Ze vertelt dat zij samen met haar man mantelzorger is van haar twee kinderen en zich geen mantelzorg noemt. ,,We halen vaak het woordje ‘mantel’ weg’’, zegt ze stellig. ,,Ik heb twee zoontjes van negen en twaalf. Ze zijn beiden chronisch ziek. Sommige dingen kunnen ze hierdoor niet meer en dat kan ook voor hen frustrerend zijn. Op school bijvoorbeeld kunnen ze niet alles doen wat andere kinderen kunnen.’’

Nuchter constateert ze dat dit voor haar de realiteit is. Maar de intensieve zorg voor haar kinderen heeft wel verstrekkende gevolgen. ,,Ik kan niet werken door de zorg voor mijn kinderen, want ik kan ze namelijk niet alleen laten. Ik krijg geen financiële hulp.’’ Tekenend is dat ze haar zoontje van negen naar de koffieochtend heeft meegenomen. ,,Hij kan niet alleen thuisblijven. Maar‘’, vervolgt ze, ,,hij is in feite ook mantelzorger. Hij helpt mij vaak en ook zijn oudere broer.’’

Een van de andere aanwezige mantelzorgers, die eveneens anoniem wil blijven, vertelt dat ze de koffieochtend bezoekt om lotgenoten te ontmoeten. ,,Ik ben nu anderhalf jaar mantelzorger voor mijn man, hij lijdt namelijk aan de ziekte alzheimer’’, vertelt ze. ,,Eerst vond ik het woord mantelzorger niks, maar ik heb er vrede meegekregen. Je went er namelijk aan en merkt ook op de lange termijn dat jezelf bij het steunpunt inschrijven als mantelzorger voordelen kan hebben. Je moet de hulp namelijk nemen die er te krijgen is.’’

Een ziekte als alzheimer heeft ook op de mantelzorger een grote impact. ,,Je moet stap voor stap alles op je laten afkomen en niet in één keer, want dit kan dan overweldigend zijn.’’ Ze wil er nadrukkelijk voor hem zijn. ,,Want doe ik niks meer, dan moet hij straks naar een gesloten afdeling en dat wil ik niet zolang ik nog voor hem kan zorgen. Hij weet zelf niet van zijn ziekte en dat kan soms best frustrerend zijn. Hij wordt nooit meer dezelfde. Deze bijeenkomsten helpen me door hierover met andere mantelzorgers te praten.’’

Schrauwen spreekt van een geslaagde ochtend, hoewel het niet storm liep. Dat heeft volgens haar te maken met de beperkte mobiliteit van mantelzorgers. ,,Je kan namelijk als mantelzorger niet zomaar altijd de deur uit en de persoon waar je voor zorgt alleen thuis laten. Activiteiten moeten goed worden gepland.’’

De koffieochtend voor mantelzorgers vindt elke maand plaats in het Cultuurhuis. Mantelzorgers kunnen zich in Woudenberg registreren bij het Steunpunt Mantelzorg. Geregistreerden kunnen per mail worden geïnformeerd over bijvoorbeeld activiteiten die worden georganiseerd voor mantelzorgers, (landelijk) beleid en de dag van de mantelzorger.

Meer informatie is te vinden op de website www.dekleineschans.nl.