Lees voor

Gezin Messemaker betrekt pastorie

01-02-2012 09:42
0 reacties

WOUDENBERG - Met slechts twee van hun vier kinderen betrokken hervormd predikant M. Messemaker en zijn echtgenote dinsdag 24 januari de geheel gerenoveerde pastorie aan de Maarsbergseweg 13. Dominee Messemaker zal zondag 5 februari door zijn vriend, dominee E. de Mots uit Rijssen, bevestigd worden en zijn intrede doen als predikant van wijkgemeente I van de Hervormde Gemeente Woudenberg. Zijn voorganger, ds. A.L. van Zwet vertrok in augustus 2011 naar Putten.  ,,Als je tijdens de zondagsdienst drie mannen op een rijtje als gasten in je kerk ziet zitten, weet je als domineesgezin dat de kans op een eventueel beroep aanwezig is’’, steekt Messemaker van wal. Halverwege 2011 bezocht een delegatie van de kerkenraad een kerkdienst in Wekerom om Messemaker te horen preken. Op 25 september preekte de 41-jarige dominee op beroep in Woudenberg. Vanuit vijf verschillende plaatsen in Nederland kreeg Messemaker een beroep. Hij stelde zich in deze situatie biddend, afhankelijk en zoekende op. Het werd Woudenberg, omdat de dominee in deze roeping de stem van God hoorde. Dat gebeurde gaandeweg gesprekken en ontmoetingen en al Bijbel lezend, want ,,God spreekt door Zijn Woord’’, licht Messemaker toe. ,,De geschiedenis van Filippus en de Kamerling uit Handelingen 8 bracht uiteindelijk duidelijkheid. Mijn visie is het Woord ontvouwen en uitleggen, zodat Christus erin ontdekt kan worden. De Here God wil dat ik daar iets in beteken.’’
,,Als er een kerkenraaddelegatie als gast in de kerk zit, worden de kinderen nerveus’’, vertelt mevrouw Messemaker. ,,We zijn al drie keer eerder verhuisd omdat mijn man geroepen werd, maar deze keer is het anders. Onze oudste zoon van 20 woonde in Monster nog thuis, maar moest vanwege zijn werk noodgedwongen op zichzelf gaan wonen in Ridderkerk. Dat vond hij niet leuk. Ook onze dochter van 19, die vorig jaar januari moeder is geworden van ons eerste kleinkind, had er moeite mee dat ze haar moeder, die op een steenworp afstand woonde, kwijt raakte.’’ De Messemakers hebben zigeunervrienden in Roemenië, die het nomadische bestaan van het domineesgezin betitelen als ‘jullie zijn zigeuners in de geest, wij in het vlees’. Het afscheid heeft heel wat tranen doen vloeien, maar ,,in het gelovige proces doet het hele gezin mee. Het is lastig, maar geen keuze. Voor ons is het een roeping daar te gaan waar God ons naartoe roept’’, verklaart Messemaker.
Dochter Annegreet van 17 zit in het examenjaar van het VWO. Eén van beide ouders brengt haar iedere morgen naar Maarn, vanwaar zij met het openbaar vervoer anderhalf uur moet reizen naar school in Rotterdam. Roseleine van 11 is de jongste dochter van het stel. Voor haar hebben de Messemakers de Rehobothschool uitgezocht. ,,We kregen van meet af aan goede informatie en het tussentijds instromen is op een geweldige manier opgepakt’’, verklaart de dominee. ,,Natuurlijk had Roseleine ook verdriet, maar kinderverdriet is toch anders dan dat van volwassenen. Gisteren zat ze nog in zak en as en nu, twee dagen na de verhuizing, kregen we al een sms-je van haar dat ze ergens bij een vriendinnetje gaat spelen. Ze is ook al naar de korfbalvelden geweest.’’
Messemaker vertelt met trots uit een eenvoudig Katwijks gezin te komen. Hij wilde als kleine jongen maar één ding: de zeevisserij in. In schoolvakanties was hij hele weken achtereen op het schip van zijn familie aan het werk. Toen hij tegen de twaalf liep wist hij dat hij dominee wilde worden. Zijn ouders stuurden hem naar hun wijkpredikant om ook met hem hier verder over te spreken. Geen visser van vissen, maar visser van mensen wilde hij worden.
Het echtpaar Messemaker leerde elkaar kennen in de eerste klas van de Bestevaer MAVO in Katwijk, waar beide echtelieden geboren zijn. Het duurde tot de vierde klas tot de vonk echt oversprong. Na vijf jaar verkering trouwde het stel en betrok een huisje dat net zo groot was als hun garage aan de Maarsbergseweg. Beiden waren net 20. Messemaker studeerde, werkte bij een begrafenisondernemer, in de bouw en als postbode. Zijn vrouw werkte tot aan de komst van het eerste kind in de administratie. ,,Het waren mooie jaren’’, vindt het stel. ,,We waren schatrijk, we kijken er met plezier op terug. Het geestelijk klimaat in Katwijk is heel mooi.’’ Met inmiddels drie kinderen verhuisde het gezin naar Kamerik, waar de dominee zijn eerste standplaats had. Vijf jaar later werd hij naar Oud Beijerland geroepen en weer 4,5 jaar later naar Monster, waar het gezin ook vier jaar woonde. ,,We weten nooit hoe lang we ergens blijven’’, licht Messemaker toe. ,,Als ik geroepen word, ga ik.’’